Relacje

Georg Friedrich Haendel, Samson, HWV 57
Misteria Paschalia, Centrum Kongresowe ICE, Kraków
1.04.2018
Monumentalne oratorium Haendla stanowiło chyba kulminacje tegorocznej edycji Misteria Paschalia. Wykonano je na zamówienie festiwalu, a telewizja Mezzo przeprowadziła transmisję na żywo, co świadczy o i randze festiwalu i o jego wysokim poziomie.
więcej


Georg Friedrich Haendel, Acis and Galatea, HWV 49a
Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, Katowice
12.01.2018
Opera pastoralna, albo inaczej serenata lub maska Haendla, została w NOSPR przedstawiona w wersji dwuaktowej, angielskiej, przez Gabrieli Consort & Players pod batutą Paula McCreesha
więcej


Jean-Baptiste Lully, Armide
IX Festiwal Oper Barokowych, Warszawska opera Kameralna, Warszawa
14.11.2017
Opera barokowa w Polsce to rzadkość, a opera Jeana-Baptisty Lully'ego to absolutny rarytas. Nie wiem, czy od poprzedniej premiery Alceste w WOK w 200 roku gdziekolwiek go grywano.
więcej



Claudio Monteverdi, Il ritorno d'Ulisse in patria, CV 325
Wratislavia Cantans, Narodowe Forum Muzyki, Wrocław
2017.09.08
Powrót Ulissesa to jedna z rzadziej grywanych opeer Monteverdiego, długo podważano jej autentyczność. Jednak ta inscenizacja Gardinera - pół koncertowa, pół sceniczna - jest dostatecznym dowodem na to, że jest to Monteverdi w najczystszej postaci, na dokładkę podany w wersji absolutnie doskonałej.
wiecej



Antonio Vivaldi, Farnace RV 711
III Festiwal oper Barokowych w Teatrze Królewskim, Warszawa
2017. 09.02 (prapremiera polska!!!)
Farnace należy do lepszych dramaturgicznie dzieł Vivaldiego i rzeczywiście kłębi się w nim od prawdziwych i głębokich emocji. Wiemy, że powstało kilka wersji – mówi się o sześciu. Dramma per musica (czyli Anna Radziejewska i Lilianna Stawarz, jak sadzę) dokonało swoistej kompilacji materiałów z dwóch istniejących manuskryptów, także – co autorki przyznały otwarcie – pod katem głosów, które chciały obsadzić w tej operze. Stąd aż cztery partie mezzosopranowe, dwóch kontratenorów i tenor – odważnie i oryginalnie!



Nicola Porpora, Germanico in Germania
Festiwal Opera Rara, Teatr im. J. Słowackiego, Kraków
27.01.2017
Nicola Porpora - to nazwisko zna każdy miłośnik opery barokowej, a aria Alto Giove z jego opery Polifemo jest nie bez kozery nazywana "muzycznym orgazmem". Jednak usłyszeć dzieła Porpory w całości na scenie, nawet w wersji koncertowej, nie sposób. Dlaczego? Na to pytanie odpowie być może nasza relacja ze spektaklu Germanica in Germania na festiwalu Opera Rara. 
relacja tutaj


Francesco Cavalli, Eliogabalo
Opera National de Paris
16.09.2013 (premiera)
Gwiazdą przedstawienia był Franco Fagioli. Myślę, że to jego pojawienie się w świecie muzyki operowej przyczyniło się do realizacji opery Cavallego przez Leonarda Alarcóna. Dyrygenci najczęściej decydują o obsadzie i tak było w tym wypadku. To przedstawienie było dla niego i na szczęście nie zawiódł pokładanych w nim nadziei. 
relacja Małgorzty Cichockiej tutaj


Leonardo Vinci, Semiramide riconosciuta
II Festiwal Oper Barokowych w Teatrze Królewskim, Warszawa
9.09.2016 (premiera!)
To jedna z charakterystycznych cech Vinciego: arie najeżone technicznymi trudnościami, zawrotne skoki interwałowe, ozdobniki, brawurowe tempo melizmatów. Tylko najlepsi są w stanie podjąć takie wyzwanie!
Dlatego fakt, że na II Festiwalu Oper Barokowych usłyszymy wskrzeszoną operę Vinciego, a na naszym gruncie jej absolutną prapremierę, wydał mi się zrazu nieprawdopodobny. A jednak!
więcej


W królestwie Miłości i Duszy
51. Festiwal Wratislavia Cantans, Wrocław
5.09.2016
Koncert Philippe'a Jaroussky'ego we Wrocławiu potwierdził wysoka klasę najlepszego kontratenora świata (niektórzy się ze mną nie zgodzą, ale nic to - wiem swoje). Zapowiadająca festiwal Gazeta Wyborcza przytacza anegdotkę Jaroussky'ego na temat jego nazwiska - otóż jego dziadek-emigrant miał tak się własnie przedstawić francuskiemu urzędnikowi - ja Ruski... Ale ta pyszna anegdota nie przesłania faktu, że dla wielbicieli kontratenorowego śpiewu ten koncert to wydarzenie roku!
więcej


Sognando la morte, choreo-opera
II Festiwal Oper Barokowych w Teatrze Królewskim Dramma per Musica, Warszawa
2.09.2016
Sognando la morte, czyli Śniąc o śmierci to całkowicie indywidualny pomysł artystyczny. Z pozoru składanka rozmaitych arii i fragmentów instrumentalnych - ułożona jednak w spójną i przemyślaną całość. Jak piszą organizatorzy festiwalu - to swoista interpretacja barokowego Tańca Śmierci, Danse macabre. Znakomita śpiewaczka Anna Radziejewska wespół z tancerzem Jackiem Tyskim zapraszają nas do uczestnictwa w tym zadziwiającym tańcu. 
więcej

Georg Friedrich Haendel, Il Trionfo del Tempo e del Disinganno, HWV 46a
Festiwal w Aix-en-Provance
6.07.2016
Il Trionfo... to alegoryczna przypowieść o wyższości piękna duchowego nad cielesnym i porzuceniu doczesnych pragnień i przyjemności dla wyższej wartości, jaką jest - wg autora libretta - Bóg. To moralitet, w którym występują cztery postacie: Bellezza (czyli Piękno), Piacere (Przyjemność), Tempo (Czas) i Disinganno (Rozczarowanie). 
Jadąc do Aix, zastanawiałam się, co można zrobić z utworem pozbawionym zupełnie akcji dramatycznej. Jak się okazało na miejscu - można i to dużo!
więcej

Georg Friedrich Haendel, Zuzanna i starcy, HWV 66
Narodowe Forum Muzyki, Wrocław
8.05.2016
Do lżejszego i bardziej operowego nurtu dzieł Haendla należy Zuzanna i starcy – oratorium napisane latem 1748 roku, a zaprezentowane w londyńskim Covent Garden 10 lutego 1749 roku. Nie znamy autora libretta, choć sam wątek został zaczerpnięty z XIII rozdziału Księgi Daniela, a więc z apokryficznej części Biblii.
więcej

Jean-Philippe Rameau, Les indes Galantes
Bydgoski Festiwal Operowy
Opera Nova, Bydgoszcz
30.04.2016
Kiedy kilka miesięcy dowiedziałam się, że podczas festiwalu zobaczymy sceniczną wersję opery Rameau, wiedziałam, że nie mogę przepuściś takiej okazji. Przede wszystkim sprawdzenia, jak ewoluowało muzycznie od września ubiegłego roku, kiedy to opera miała swoją premierę w wesji koncertowej. A także przekonać się, jak z tą nie najłatwiejszą materią poradzą sobie reżyserka Natalia Kozłowska. scenografka Olga Warabida i grupa choreografów. No i przekonałam się! 
więcej

Johann Joseph Fux, Orfeo ed Euridice
radi/o/pera
Studio Koncertowe Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, Warszawa
22.04.2016
Johann Joseph Fux spadł nagle jak z nieba. Nie nalezy do pierwszego garnituru kompozytorów oper barokowych i jako żywo - ani nic do tej pory o nim nie słyszałam, ani nie miałam okazji poznać żadnego z jego dzieł. Nawet moja biblia, czyli 1001 opera Kamińskiego pomija milczeniem postać tego kompozytora. Z tym większą ciekawością pognałam dziś wieczorem do Studia Lutosławskiego, gdzie w cyklu radi/o/pera artyści Warszawskiej Opery Kameralnej przedstawiali jedną z oper Fuxa - Orfeo ed Euridice.

Georg Friedrich Haendel, Ariodante HWV 33
Warszawska Opera Kameralna, Warszawa
17.03.2016
Kiedy kilka miesięcy temu przeczytałam informację, że Warszawska Opera Kameralna wystawi Ariodanego Heandla, nie mogłam w to uwierzyć. Co prawda ta scena mierzyła się już z repertuarem "Caro Saxone" - Rinaldo, Julio Cesare, Imeneo... Ale Ariodante? A jednak!
więcej

Giovanni Battista Pergolesi, Adriano in Siria
Opera Rara, Centrum Kongresowe ICE, Kraków
03.03.2016
Ten spektakl miał już swoją renomę. Capella Cracoviensis dokładnie z tym samym zestawem solistów pokazała go w grudniu ubiegłego roku w operze Królewskiej w Wersalu, odnosząc spektakularny sukces.
więcej

Johann Adolf Hasse, Piramo e Tisbe
Opera Rara, Centrum Kongresowe ICE, Kraków
28.01.2016
W pierwszej chwili odnosiłam się do tej propozycji nieufnie – tylko trójka śpiewaków, dwa akty! Chyba za skromnie, żeby zadowolić zmysły nawykłe do barokowego bogactwa. Ale bardzo się myliłam!
więcej

Un Jardin a l'italienne – włoska muzyka barokowa
Filharmonia Narodowa w Warszawie
19.01.2016
Ostrożnie podchodziłam do dzisiejszego koncertu w Filharmonii Narodowej, podczas którego Les Arts Florissants mieli przedstawić fragmenty dzieł kompozytorów przeróżnych od Bancheriego i Stradelli, przez Haendla i Vivaldiego, aż po Haydna i Mozarta. Właściwie pewna byłam jednego – zespół francuski to artyści najwyższej klasy i można liczyć w ciemno na znakomite wykonanie i to właściwie czego by nie tknęli. I nie zawiodłam się!
więcej

Claudio Monteverdi, Madrigali guerrieri et amorosi
Zamek Królewski w Warszawie
09.01.2016
Warszawska Opera Kameralna wyraźnie ostatnio stawia na muzykę barokową. Monteverdiego w tym sezonie słyszymy nie po raz pierwszy, ale muzyka Włocha, a zwłaszcza jego madrygały, we wnętrzach Zamku Królewskiego brzmią szczególnie dobrze.
więcej

Arias for Caffarelli
Actus Humanus, Centrum św. Jana
13.12.2015
To miał być mocny finał. Jeden z najlepszych obecnie zespołów grających muzykę barokową, i jeden z najbardziej „gorących” kontratenorów, sięgający pewną ręką, a właściwie głosem, po repertuar legendarnego kastrata. Jeśli można wśród współczesnych wykonawców wskazać tych najlepszych, to Franco Fagioli i Il Pomo d’Oro z pewnością do nich należą!
więcej 

Claudio Monteverdi, Madrigali I: Cremona
Actus Humanus, Dwór Artusa
12.12.2015
Madrygały to specyficzna forma artystyczna. Dla nas dzisiaj – przede wszystkim muzyczna. Ale ich proweniencja jest przecież czysto literacka – to po prostu wyrafinowana forma recytacji poezji dworskiej wykształcona i rozwinięta w okresie renesansu. A całe mistrzostwo kompozytora to znalezienie muzycznego wyrazu dla poezji.
Grupa śpiewaków z zasłużonego i renomowanego zespołu Les Arts Florissants, pod przewodnictwem znanego tenora, ale też dyrygenta i zastępcy dyrektora muzycznego zespołu, Paula Agnew, osiągnęła w swojej interpretacji prawdziwe mistrzostwo. 
więcej

Claudio Monteverdi, L'incoronozione di Poppea
Opera Rara, Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie
03.12.2015
Grudniowy akcent tegorocznego cyklu Opera Rara był na pewno znaczący - to ostatnia opera "boskiego" Claudia, czyli L'incoronazione di Poppea w interpretacji najgłośniejszych chyba speców od Monteverdiego, czyli zespołu włoskich madrygalistów La Venexiana pod kierunkiem Claudia Cavina.
więcej

Furie d'amore, Georg Friedrich Haendel
Teatr Stanisławowski w Łazienkach Królewskich
29.11.2015
Warszawska Opera Kameralna zaskakuje nas czasem zupełnie nowymi i niekonwencjonalnymi
pomysłami. Jednym z nich był dzisiejszy koncert w Teatrze Stanisławowskim w Łazienkach Królewskich prezentujący wybór znanych i lubianych arii z oper Georga Friedricha Haendla.
więcej

Henry Purcell, Come ye sons of art (Birthday Song for Queen Mary), King Arthur, act III: The Frost Scene, Welcome to all the Pleasures (for St. Cecilia's Day), Te Deum
Warszawska Opera Kameralna, kościół seminaryjny w Warszawie
29.10.2015
Purcell to muzyka specyficzna. z jednej strony szalenie miękka, pełna niespodziewanej delikatności i subtelnej ekspresji, z drugiej - przebojowa, prowokująca do całkiem współczesnych, nawet jazzowych aranżacji (Music for a while L'Arpeggiaty!) i przede wszystkim pełna pozytywnej energii.
więcej

Jan Philippe Rameau, Pigmalion
Warszawska Opera Kameralna

17.10.2015
Kiedy w 2014 roku Marc Minkowski przywiózł na jeden z jesiennych koncertów cyklu Opera Rara w Krakowie Les Boreades Rameau, była to absolutnie niespotykana w Polsce okazja posłuchania francuskiego mistrza baroku. Spektakl zresztą znakomity i niezapomniany. Myślałam wówczas, że pewnie dużo wody upłynie, zanim znów trafi się okazja spotkania z muzyką niezwykłego Francuza.
A tu proszę! Warszawska Opera Kameralna przygotowała prawdziwą niespodziankę – Pigmaliona, jednoaktowe, niewielkie rozmiarem, ale urocze dzieło Rameau.
więcej

Johann Adolf Hasse, Siroe, re di Persia 
Opera Rara, Centrum Kongresowe ICE, Kraków
13.10.2015
Johann Adolph Hasse był w swoich czasach numerem jeden – najpopularniejszym, najbardziej rozchwytywanym kompozytorem, autorem około 120 oper, z których wiele było ówczesnymi przebojami. Na polskich scenach Hasse jest nieobecny. O ile wystawia się niekiedy Monteverdiego, Pergolesiego czy Haendla, o tyle znakomity Saksończyk jest u nas artystą kompletnie nieznanym, choć w Warszawie bywał i tu podobno, w stołecznej Operalni, wystawiono w 1861 z okazji urodzin króla jego Zenobię.
więcej

Haendlowskie inspiracje – Radi/o/pera, Studio Koncertowe Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, Warszawa
29.09.2015
Niezbyt liczna publiczność, która we wrześniowy wieczór dotarła na koncert w Studiu Lutosławskiego wyszła w pełni oczarowana. W ten banalny, powszedni dzień nagle, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, przenieśliśmy się w zupełnie inną rzeczywistość – w krainę czystego piękna.
więcej

Jean Philippe Rameau, Les Indes Galantes
I Festiwal Oper Barokowych Dramma per musica
Studio Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, Warszawa
11.09.2015 (prapremiera polska)
Usłyszeć Rameau w Polsce to absolutny rarytas. Dlatego tak oblegana była w ubiegłym roku Opera rara, na którą Marc Minkowski przywiózł Les Boreades. A już wystawienie całej opery, co prawda bez inscenizacji, czyli w wersji koncertowej, to naprawdę poważne przedsięwzięcie. Podjął się tego zadania młody skrzypek i dyrygent, Stefan Plewniak ze swoją orkiestrą Il Giardino d’Amore, z międzynarodowa grupką solistów i przy wsparciu Zespołu Wokalnego Warszawskiej Opery Kameralnej. I udało się!
więcej

Melanconia – muzyczne skarby Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu
Wratislavia Cantans, Oratorium Marianum, Wrocław
09.09.2015
Zapobiegliwi Wenecjanie chętnie eksportowali swoje druki muzyczne do wielu zakątków ówczesnej Europy. Traf chciał, że sporą kolekcję zgromadzono we Wrocławiu, na Wyspie Piaskowej, w tym rzadkie i unikatowe wydania, które zachowały się tylko w jednym egzemplarzu.
Jak żywe i nowoczesne musiało być życie muzyczne Wrocławia w owym czasie, skoro interesowano się nawet nowatorską w formie muzyką włoską? Tego możemy się tylko domyślać, ale sadząc po efektach pracy wytrwałych archiwistów (a widzę w tym duży udział dyrektora festiwalu Giovanniego Antoniniego), znaleziono sporo interesującego materiału.
więcej

Georg Friedrich Haendel, Alexander’s Feast, HWV 75
Wratislavia Cantans, kościół św. Marii Magdaleny, Wrocław
08.09.2015
Uczta Aleksandra albo potęga muzyki popularnie jest nazywana oratorium. Ta powszechna omyłka bierze się zapewne z faktu, że jest to dość późne dzieło Haendla, z okresu, kiedy pożegnał się z operą włoską, przez lata przynosząca mu niebywałą popularność i niemałe dochody. Ale w latach trzydziestych XVIII wieku londyńska publiczność miał dość oper w języku włoskim, wobec czego z właściwą sobie elastycznością kompozytor podjął wyzwanie zasadniczej zmiany. Przerzucił się oto na monumentalne dzieła oratoryjne, komponowane do tekstów w języku angielskim. Z tego to właśnie czasu pochodzi Uczta Aleksandra, ale jak się okazuje, oratorium nie jest.
więcej

Amor Crudel
I Festiwal Oper Barokowych Dramma per musica
Pałac na Wyspie, Łazienki Królewskie w Warszawie
07.09.2015
Kolejny dzień Festiwalu Oper Barokowych w Warszawie przyniósł koncert kameralny – kantaty Vivaldiego i Haendla wykonał młody warszawski kontratenor Kacper Szelążek z towarzyszeniem niewielkiego zespołu Gradus ad Parnassu pod kierunkiem Krzysztofa Garstki.
więcej

Georg Friedrich Haendel, Orlando HWV 30
I Festiwal Oper Barokowych Dramma per musica
Teatr Królewski w Starej Oranżerii, Łazienki Królewskie w Warszawie
05.09.2015 (prapremiera polska)
Festiwal ma niewątpliwie mocne wejście - to prapremiera Orlanda Georga Friedricha Haendla w warszawskich Łazienkach. Spektakl świetny, znakomicie zagrany i zaśpiewany, dokładnie taki, jakiego oczekiwaliśmy.
więcej

Inauguracja Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu
4.09.2015
Co prawda nie były to barokowe, a już zwłaszcza operowe klimaty, ale uczestnictwo w inauguracji Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu wczoraj, czyli 4 września, było naprawdę dużym przeżyciem.
więcej

Dancing with BACH, kościół Matki Boskiej Bolesnej w Nieborowie
9.08.2015
Kolejny koncert w 16. edycji Wędrującego Festiwalu "Kolory Polski" był ciekawym eksperymentem. Zderzono w nim barokową muzykę ze współczesnym ruchem scenicznym, historyczna praktykę wykonawczą ze spontaniczną improwizacja teatralną. A wszystko w stylowym wnętrzu nieborowskiego kościoła.
więcej

Świecka muzyka wielogłosowa średniowiecza – Muzeum Narodowe w Warszawie
28.06. 2015
Czwarty koncert z serii promującej Galerię Sztuki Średniowiecznej pod nazwą „Świecka muzyka wielogłosowa średniowiecza”, który odbył się 28 czerwca w holu Muzeum Narodowego w Warszawie, był prawdziwie wakacyjny. Organizatorzy i wykonawcy zrobili wszystko, by zapewnić publiczności znakomitą muzykę i naprawdę dobrą zabawę.

Johann Sebastian Bach – kantaty "polskie" – Filharmonia Narodowa w Warszawie
8.06.2015
W poniedziałek 8 czerwca warszawscy melomani mogli uczestniczyć w niezwykłym wydarzeniu. Z „polskimi” kantatami Jana Sebastiana Bacha przyjechała do stolicy Wrocławska Orkiestra Barokowa. W programie usłyszeliśmy trzy utwory, wybrane ze względu na ich związek z elektorami Saksonii i królami Polski – Augustem II Mocnym i Augustem III.

"Ballo" – Radi/o/pera, Studio Koncertowe Polskiego Radia im W. Lutosławskiego, Warszawa
23.05.1015
Muzyka Claudia Monteverdiego rzadko gości na naszych scenach. Trudno się dziwić. Zmierzenie z tak niezwykłym, stylowym, a przy tym trudnym repertuarem to prawdziwe wyzwanie. Wymaga znakomitej orkiestry i głosów z najwyższej półki. 
więcej

"Hidden Haendel – Haendel znany i nieznany", Filharmonia Narodowa w Warszawie
16.05.2015
Sztuka pięknego śpiewu była kwintesencją barokowej opery, a ówcześni śpiewacy, zwłaszcza legendarni kastraci, prawdziwymi gwiazdami rządzącymi rynkiem muzycznym. Nawet słynni i popularni kompozytorzy tworzyli pod dyktando ówczesnych idoli. Dlatego sobotni koncert w Filharmonii Narodowej w Warszawie, choć przywoływał  w tytule „Haendel znany i nieznany” nazwisko kompozytora niekwestionowanej wielkości, poświęcony był w gruncie rzeczy pięknemu śpiewowi, tym razem podanemu nam w wersji współczesnej i to z najwyższej półki.  

Opera party. "Sosarme, Rè di Media " G.F. Haendla w Sukiennicach w Krakowie
23.04.2015, powtórka 25.04.2015
Opery Haendla są tak rzadko grywane w Polsce, że wystawienie Sosarme przez Capellę Cracoviensis mobilizuje wielbicieli barokowej do stawienia się na spektaklu. Tym bardziej, że renoma Capelli gwarantuje solidną porcję dobrej muzyki. A na dokładkę to party...

"Mesjasz" G.F.Haendla na Zamku Królwskim w Warszawie
2.04.2015
Swoje najsłynniejsze oratorium napisał Haendel podobno w ciągu trzech tygodni, latem 1741 roku. Był to czas, kiedy porzucił przynoszącą mu sławę i dochody operę włoską, od której pod koniec lat trzydziestych stopniowo odwracała się znudzona londyńska publiczność. Haendel, zawsze pełen pomysłów i nowych inicjatyw, przerzucił się wówczas na pisanie oratoriów, a sezony operowe zamienił na sezony oratoryjne.
więcej


"Isacco figura del Redentore" Niccolò Jommellego, Misteria Paschalia, Filharmonia im. K. Szymanowskiego w Krakowie
30.03.2015
Niccolò Jommelli był wybitnym artystą, który w pewnym sensie miał jednak pecha. Był kompozytorem przełomu epok – baroku i klasycyzmu, tkwiącym nieuchronnie w sytuacji pewnej dwoistości. Najlepiej oddaje to kontrast opinii na temat jego dzieł, które odnotowano za jego życia. Młody Mozart, który miał okazję usłyszeć w Neapolu jego operę Armida abbandonata, uznał ją za dzieło staroświeckie, natomiast tradycyjna neapolitańska publiczność była zbulwersowana nowinkami, które kompozytor przywiózł ze sobą z wirtemberskiego dworu i którymi wzbogacił tradycyjną włoską formę. No cóż, taki los prekursorów...

"Baroque Living Room" w Filharmonii Narodowej w Warszawie
17.03.2015
Filharmonia Narodowa w Warszawie przygotowała dla wielbicieli muzyki dawnej danie dość szczególne. To spektakl muzyczny oparty na kompozycji Johna Cage’a z 1940 r. zatytułowanej Living Room Music. Akcja odbywa się w tytułowym living roomie, a jesteśmy świadkami rywalizacji dwóch uczniów-śpiewaków i ich walki o względy i uznanie nauczyciela. Wprowadzeniem do obu części koncertu było nawiązanie do oryginalnego pomysłu Cage’a...
więcej

"Dydona i Eneasz" Purcella w Warszawskiej Operze Kameralnej
13.03.2015
Warszawska Opera Kameralna pod rządami nowej dyrekcji postanowiła odkurzyć swoje dawne propozycje. I słusznie. Nie można zakwestionować faktu, że w ponad pięćdziesięcioletniej historii to właśnie scena WOK-u była miejscem wielu premier, a nawet prapremier dzieł twórców XVII i XVIII wieku. Organizowała festiwale oper barokowych, a także przeglądy dzieł Haendla i Monteverdiego, i były to czasem jedyne lub jedne z nielicznych oper barkowych, które można było zobaczyć na deskach polskich scen.
Wśród tych spektakli znalazło się i dzieło Henry’ego Purcella...
więcej